لا تَتَحاسَدُوا ، فَإنَّ الْحَسَدَ يَأْكُلُ الإْيمانَ كَما تَأْكُلُ النّارُ الْحَطَبَ الْيابِسَ . « 1 » به يكديگر حسد نورزيد ، به راستى كه حسد ايمان را مىخورد چنان كه آتش چوب خشك را . حضرت صادق عليه السلام مىفرمايد : بَيْنَما مُوسَى بْنُ عِمْرانَ يُناجِى رَبَّهُ وَ يُكَلِّمُهُ اذْ رَأى رَجُلًا تَحْتَ ظِلِّ عَرْشِ اللَّهِ ، فَقالَ : يا رَبِّ مَنْ هذا الَّذى قَدْ أظَلَّهُ عَرْشُكَ ؟ فَقالَ : يا مُوسى ، هذا مِمَّنْ لَمْ يَحْسُدِ النّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مُنْ فَضْلِهِ . « 2 » موسى بن عمران در مناجات و سخن گفتن با حضرت حق بود ، ناگهان مردى را در سايهء عرش خدا ديد ، عرضه داشت : الهى ! اين كيست كه در سايهء عرش توست ؟ خطاب رسيد : اى موسى ! اين كسى است كه بر عنايات من بر مردم حسد نورزيده است . گفته‌اند : حسود از شش جهت با حضرت ربّ العالمين به جنگ است ؛ « دشمن هر نعمتى است كه از جانب حقّ به غير او داده شده ، بر قسمت حق خشمگين است ، با قضاى الهى در تضادّ است ، ولىّ خدا را خوار دارد ، دشمن خدا را معاون و يار است و با مقدّرات الهى سرِ ستيز دارد . » « 3 » اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : الْحَسَدُ لا يَجْلِبُ إلّا مَضَرَّةً وَ غَيْظاً يُوهِنُ قَلْبَكَ ، وَ يُمْرِضُ جِسْمَكَ وَ شَرُّ مَا اسْتَشْعَرَ قَلْبُ الْمَرْءِ الْحَسَدُ . « 4 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 254 ، باب 131 ، حديث 22 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 17 ، باب 55 ، حديث 13387 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 70 / 255 ، باب 131 ، حديث 25 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 15 ، باب 55 ، حديث 13384 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 70 / 261 ، باب 131 ، ذيل حديث 32 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 70 / 256 ، باب 131 ، ذيل حديث 29 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 17 ، باب 55 ، ذيل حديث 13388 .